Блог архивлары

БОЛГАТАЛАР ДӨНЬЯСЫН…

Кайтып керсәм, әбием телевизор каршында елап утыра…

–            Шундый нечкә күңелле булырга ярамый инде. Тагын һинд киносы карап утырасыңмы, әби? – дидем ачулангандай итеп. Шул әбекәемнең юктан да елавына, бар дөнья мәшәкатьләре өчен ут йотып, вак-төяк гаделсезлекне дә күңеленә авыр кабул итүенә тыныч карый алмыйм. Җитмәсә, мине дә шундый итеп тәрбияләде бит.

ҖЫРЧЫЛАР КУРОРТЫ – УРМАЙ

Татарстан журналистлары Чуашстанны бигрәк үз итте инде. Шул як тормышын яктырткан репортажлар бер-бер артлы басыла, бөтенесе дә мактап кына яза. Аптыраш. Әйтерсең шунда гына тормыш ал да гөл, шунда гына җәннәт бакчасы… Форсат туу белән барып күрәм дә, ничек бар шулай язам, дип уйлап йөри идем. Күңелдәге алга килде бит. Чираттагы “Урмай моңы” халыкара татар эстрада җыры фестивале уздырылуы турында ишетү белән юлга чыктым. Йә, карап кайтыйк соң тапталган, макталган юлларны.

ҮЛЕП КОТЫЛЫП БУЛЫРМЫ?

Төнге бердә шалтыратты да: “14 катлы йорт түбәсендә басып торам. Мин үләчәкмен, үләргә тиешмен”, – диде. Йокымнан уянып җитмәгәнгәме, ышанмагангамы, кабатлап сорадым: “Нәрсә?”

–            Җомга көнне мине күмәрләр, кил яме, – диде ул.

Телефонның теге ягында гүләгән җил тавышыннан аның, чыннан да, урамда булуын абайлап алдым. Йокым качты. Чөнки үз-үзенә кул салырга теләве хакында берничә тапкыр ишеткән идем инде. Җитди итеп кабул итмәдем генә.

КОНТРОЛЕРНЫҢ ДА КОНТРОЛЕ БАР!

Күз алдымда ничә кешене урамга куып чыгардылар, күпмесенең нервысын какшатып, шар ярып талаштылар бүген. Үземә дә таман гына төште: ишетмәгәнне ишеттем. Шәһәрара электричкалардагы бу әкәмәткә анда еш йөрүчеләр күнеккәндер дә инде. Чираттагы бер тавыш-гаугадан соң шуны тәгаен аңладым: үз хокукларымны белмим икән ләбаса. Хәтта шул контролер-кассирлар икәүләшеп җаныма тиеп, акча янчыгымны каерып алса да… Һәм андыйлар мин генә түгелдер.

СТУДЕНТНЫ КӨЗЕН САНЫЙЛАР

Кичәге мәктәп укучысы, бердәм дәүләт имтиханын тапшырып сертификат алуга, югары уку йортына “үрмәли”. Күпчелек абитуриент югары уку йортын сайлаганга күрә, шулай диюем. Техникум, училищеларга укырга керергә теләүчеләр быел бигрәк тә кимегән икән. Килгәннәрен исә биш куллап каршы алалар. Кыскасы, күпчелектән калышмыйча, Казанның югары уку йортлары буйлап сәяхәткә чыгып кердем. Төп сәбәпчесе дә – быел мәктәпне тәмамлаган сеңлем. Бер көн эчендә дүрт-биш уку йортына документ тапшырып кайтырбыз дигән ният белән, иртән үк юлга чыктык.