Блог архивлары

ЗӘҢГӘР БАЛАЛАР

Сырхауханә темасына бүтән беркайчан да әйләнеп кайтмам дигән сүзем бар иде. Әйләнеп кайтмый булмас, ахрысы. Юк-юк, ишек төбендә чират тору, ришвәт бирүләр турында түгел монысы…

ЧЫЛТЫРАТ КЫНА!

Тукталышта басып торам. Яңгыр ява. Бар халык кечкенә генә түбә астына сыешмакчы. Шулчак кешеләрнең игътибары телефоны чылтыраган бер апага юнәлде.

ПӘРӘВЕЗГӘ ЭЛӘКМӘ!

«Мин дә эләккән идем ул пәрәвезгә. Ләкин, бар көчемне туплап, аннан качтым, әле җитмәсә тагын берничә кешене коткарып та калдым. Ышан: аларга бер килеп эләксәң җиңел генә котылырмын димә», – диде Ләйсән. Без аның белән Казан урамында очраклы рәвештә генә таныштык. Кулымда тренинг рекламасын күргәч, ул башыннан үткәннәрне сөйләп бирде.

ҖАН ТАРТМАСА КАН ТАРТА

Казанда читтән килүче халыкның күзгә күренеп артуын сизәсезме? Мин сизәм. Хәзер һәр ике танышымның берсе – читтән килгән кеше. Баштарак, җимеш базарына барган саен, аларның “татлы” сүзләреннән баш әйләнә, үзем көләм, үзем кызгана идем. Ул чагында ук үзебезне кызгана башлыйсы булган икән. Базар алар өчен трамплин гына булган икән. Алар хәзер тагын да югарырак үрләрне яулый.

“ЯБЫК ИШЕКЛӘР” КӨНЕ

Студент аңында, февраль, аның беренче шимбәсе мәктәптә очрашу көне итеп күзаллана. Туган мәктәбеңә кайтасың, укытучыларыңны күрәсең, үз сыйныфыңда, үз партаң артында утырасың, сессияне “бишле”гә ябуың белән дә мактанырга онытмыйсың…