Блог архивлары

Язмышың уч төбендә…

“Матурым, бир кулыңны, язмышыңны сөйләп бирәм”, – дигән тавышка уянып киттем. Каршымда чегән хатыны басып тора. Куркып, алдымдагы сумкамны барладым, ярдәм сорарга җыенгандай, тирә-якта утыручыларга күз салдым. Кеше күп – куркыныч түгел, димәк. Сумкам да урынында. Эх, мин әйтәм, шундый ваемсыз рәвештә вокзал уртасында йоклап утыр инде. Ирексездән, ишекләрен күз алдымда ябып китеп барган электричканы каһәрләдем. Тик ни мәгънә?!

ҺӘР ҖАН ИЯСЕ – ҮЗ УРЫНЫНДА ПАТША

Ачуым килеп кайттым да берничә көн шушы темага кире әйләнеп кайта алмый йөрдем. Җенемне кабат кузгатмас өчен. Әллә нинди кешеләр бар инде җир йөзендә, билләһи. Үзен җир кендеге дип уйлап, башкаларны бөтенләй кешегә санамыйча яшәүче дә, теленә ни килсә, шуны кычкыручы да, үз артыннан ялындырып йөрергә яратучы да, җир йөзендә иң акыллы кеше булуына чын күңелдән ышанучы да… Әле кайберәүләрдә шушы сыйфатларның барысы да булырга мөмкин икән! Менә анысында инде “Көлкеханә” тапшыруы ял итә.

КӨН ДӘ БӘЙРӘМ, КӨН ДӘ ТУЙ…

Русиядә һәркөн бәйрәм дип белмичә әйтмиләр икән. Бер дустым белән тәүлек ярым вакытыбызны шул бәйрәмнәрне барлауга багышладык. Эшебезнең нәтиҗәсен күреп ис китте. Әйтик, сентябрь аеның дүрт кенә көне бәйрәмсез калган…

1 СЕНТЯБРЬ ӨЧЕН ТУГАН ӘЛФИЯ

Укытучы өчен ниндидер туган көн, Яңа ел, Сабантуйлар Белем бәйрәме кадәр зур әһәмияткә ия түгел сыман тоела миңа. Чөнки ел башы, тормышның яңа баскычы алар өчен чираттагы уку елыннан башланадыр… Күпләрнең беренче укытучысы булган, 42 елга якын хезмәт стажына ия Әлфия апа Зәкиеваның да тормышы беренче сентябрьдә яңа борылыш алган.

ГАЕПЛЕ ГАЕПСЕЗ ҮТЕРҮЧЕ

– Хезмәттәшем Ләйсәннең телефоны шалтырагач та күңелем нидер сизеп, ниндидер хәбәр буласына ышанып, талпынып куйды. Башка вакытта бөтенләй игътибар итмәсәм, бүген үземнең үк трубканы алып эндәшәсем килде һәм мин Ләйсәнгә кычкырдым: “Ал инде шуны, ник алмыйсың?!” Ул алды да катып калды.