Блог архивлары

Артык һөнәр ияләре

Русиядә эшсезләр саны арта. Росстат мәгълүматлары буенча 2011 елның февраль азагына илдә 5,7 млн кеше эшсез дип санала икән. Җитмәсә, эшләгәннәрнең дә 3%ы гына һөнәреннән канәгать. Калганнар исә үзләрен башка эштә сынап карарга тели. Нинди өлкәне халыкның “читтән торып” яратуын сораштыру нәтиҗәләре күрсәтелгән таблица белән танышкач аңларсыз.

Карьера үсеше, зур хезмәт хакы, яхшы гонорар өмет итеп 4-5 ел “чабата туздырган” белгечләр ни өчен бүген беркемгә дә кирәкми? Кайсы һөнәр ияләре артыклар рәтендә?

Чуашлар да милләт өчен көрәшә

Залда тамаша башланганын көтеп утырам. Сәхнә чаршавына милли бизәкле сөлгеләр эленгән. Талгын гына җыр яңгырый. Шулчак яныма бер ир килеп, нидер сорады. “Чуаш”, – дигән сүзен генә ишетеп калдым. “Юк-юк, мин чуашча белмим”, – дигән идем дә, ул миңа карап: “Чуаш башкаласында яшәп, туган телне белмисез, сезгә оят булырга тиеш”, – диде. Чабаксар шәһәрендә алган беренче чирканчык булды бу минем. Шуннан соң аңа Казаннан булуымны, татар икәнлегемне һәм үз телемне бик яхшы белүемне ипләп аңлатырга туры килде. “Татарлар – тугандаш халык, хөрмәт итәм аларны. Без төркиләр!” – диде Чуашстандагы яңа танышым һәм чуаш телен белмәүче үз якташларын сүгеп алды. Кияүдә түгеллегемне белгәч, Чуаш университеты укытучысына димләргә тотынды.

Әбигә дә урын табылды

“Әнигә өебездә урын юк” язмасында килене һәм улы тарафыннан урамга куып чыгарылган Гөлбәгъдә әби турында язган идем. Ул кемдә туры килсә, шунда кунып, нәрсә бирсәләр, шуны ашап, көн итәргә мәҗбүр. Килене куып чыгаргач, Балтачта киленнең апасында яшәгән. Ә без хәлен белергә баргач, Гөлбәгъдә әбине Югары Шубан авылында яшәүче Вафия апа Хәйретдинова фатирында эзләп таптым.

Арча районы Мирҗәм авылындагы бу хәлләрне Апаз авылы җирлеге башлыгы Ринат Садыйков ничектер хәл итәргә сүз биргән иде. Менә узган атнада үзе үк шалтыратып, соңгы яңалыкларны җиткерде.

Сугышта булдыңмы? Дәлиллә!

Шатлыгын да, кайгысын да, тормыш мәшәкатьләрен дә, аларны чишү юлларын да – барысын да безнең белән уртаклаша укучыларыбыз. Язмаларыбыз ниндидер кызыксыну уятканда да үз фикерен әйтергә, үз тормыш тәҗрибәсе белән бүлешергә ашыга алар. Мәсәлән, “Һәр ветеранга фатир?” язмасы басылгач та, бер укучыбыз шалтыратып, үзенең дә шундый ук хәлләргә таруын һәм ахырдан үз дигәненә ирешүен әйтеп шатландырды. Хәтерләсәгез, ул язмада Саба районы Шәмәрдән бистәсендә яшәүче сугыш ветераны Нургаяз Юнысовка фатир бирмәүләре, торак мәйданы яшәү өчен җитәрлек дип табулары турында язылган иде.

Анага дошман… баласы

Нинди чорда яшибез? Ана – баланы, бала ананы белми. Ахырзаман билгеләренең берсе бит бу. Күптән түгел генә редакциягә Питрәч районыннан Закирә апа шалтыратты. Баласы белән бергә йорттан куылган 28 яшьлек хатын һәм аның әнисе турында сөйләде ул безгә.

Закирә апа аларга бөтенләй чит-ят кеше булса да, урамга “сөрелгән” Гөлнурны һәм аның 2 яшь тә 4 айлык баласын үзенә керткән. Кеп-кечкенә тулай торак бүлмәсендә хәзер алар җиде кеше яшәргә мәҗбүр. Газетага да зарланып түгел, ә шушы хатынга ничек тә булса ярдәм итеп булмасмы дип мөрәҗәгать итте ул.

– Гөлнур – Диләрәнең беренче иреннән тапкан баласы, – дип сөйли башлады Закирә апа. – Хәзер ул башка ир белән яши һәм аның тагын 4 баласы бар. Базарда эшләгәч, кешене беләсең. Диләрә дә килеп, еш кына иреннән зарлана иде.