Июль 2008 аеның архивы

“БЕЗНЕҢ ГӘҖИТ” КУНАК БУЛДЫ

Казанда ничә ел укып, шул “Шәрык клубы”на бер барып карамадым. Юкса “Безнең гәҗит”тә дә әлеге милли-мәдәни үзәк хакында күп яздылар. Төркемдәшләрем дә анда еш була.

Узган пәнҗешәмбе кичендә әлеге клубта булырга туры килде. Эшсезлектән интеккәндә исемә төште дисәм, дөресрәк булыр. Җәй уртасында да яшьләр йөри микән, нишлиләр анда, янәсе. Аннары, ара-тирә газета укыгач, биредә кичә саен ниндидер кунак булуы да – минем өчен яңалык түгел.

Ә менә кичәнең кунагы Илфат абый Фәйзрахманов икәнен белгәч, чаптым бу кичәгә.

УФ-Ф-Ф!!!

Футбол фанаты түгелмен. Кемнеңдер туп артыннан куып йөргәнен карап, борчылып утырыр өчен юләр булырга кирәктер. Соңгы ыштаныбызны сала-сала салым түлибезме? Түлибез! Аларга уйнаган өчен акча да бирәбез, әле шуны карап, нервыбызны да себереп түгәбез. Ярар, һәркемнең үз эше. Әлеге маҗараларны читтән күзәтүче буларак, шундый нәтиҗә ясадым: футбол – спорт түгел хәзер, ә сәяси вакыйга. Дәүләт Думасында кабул ителгән һәрбер ахмак закон саен халык шулай берләшә торган булса, чәчәк атар идек, билләһи.